't Is zo ver. Al sinds 2004 heb ik dappere strijders zien vallen en één voor één zien overgaan in een tijdelijke modus van 'hamster'. Zes jaar heb ik me kunnen verzetten en misschien vooral.. mezelf kunnen wijsmaken dat zoiets mij niet zou overkomen. Mijn beugel heb ik met volle jeugdige rebellie verstopt in de kast, ingenieus achter een riante LEGO-villa, en een bekje bezaaid met kabeldraad is nooit aan mij besteed geweest. Dus die wijsheidstanden waar van heinde en ver over werd gejammerd, ook die zouden wel rustig aan mij voorbij gaan. Mijn wijsheid zou zich achteraan mijn mond verzamelen en daar tot het einde der mijn tijden blijven zitten. Mijn wijsheid achter slot en grendel achter een grote kluis van tand en wortel.
Vier maanden geleden begon rechteronderwijsheidstand zijn persoonlijke guerilla tegen mijn vredige binnenmond. Migraine hier, gehoorprobleem daar, et tout à coup een gat ter grote van een erwt. Rechteronderwijsheidstand had zijn Blitzkrieg al snel gewonnen en moet maar wat gelukkig geweest zijn toen ook ik gisteren moest toegeven. Vier uur van ziekenhuisbureaucratie, een knappe anesthesist en een stevig uiltje later, geef ik mij gewonnen. Mijn wijsheidstanden ben ik kwijt en de volgende dagen lijk ik nog het meest van al op een hamster.
Gelukkig zijn hamsters schattige wezens. Gelukkig kunnen de meeste mensen ook niet aan een 22-jarige hamster weerstaan. Zeker niet als die zich verslikken kan in dinosauruskoeken en muesli.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
0 reacties:
Een reactie posten