Waar ik vorige week, niet hier als in hier hier maar in mijn keuken en nu net hierboven, de wonderen van de Merveilleuze Freixenet Maandag nog verkondigde.. daar zie ik mijzelf nu die nogal onwijze woorden - of erger nog, koe bij de horens gevat, compleet door enthousiasme verblinde woorden - terugtrekken. Sprong terug en goeiemorgen realiteit.
De verwarming lekt als een brakend kind, ik kraak als een oude hond en krijg de gepassioneerde begeleiding van de rokershoest van een tachtigjarige vrouw. Het type dat haar miserable 24/7's op cafe doorbrengt, steeds gedecoreerd met minstens twee pakken Bastos naast haar Jupke maar altijd geflankeerd door nieuw oud ventenvlees, sloeber.
Als iemand zich geroepen voelt om deze Miserable Monday weer om te toveren naar een Marvellous Monday... trek dan uw stoute schoenen aan, vergeet vooral geen Freixenet en Caramel Macchiato en verlicht deze Brusselse mistige ochtend van me! En zolang hier geen redder met zwarte fles staat, doe ik het zelf wel...
Dreaming of Another World, oh hell yeah!
1 reacties:
mooie foto!
Een reactie posten