I JUST CAN'T GET ENOUGH

Soms mag het allemaal wat trop zijn. Ariel, de 15e keer vandaag? And still hours to go!

GOOSE GANZ GEIL

Goose Ganz Geil! Goose Ganz Geil! Je voelt dat direct, da's een leuze die plakt. Da's een leuze die je mond uit rolt maar tegelijk ook aan je tong kleven kan en zo een scanderende jojo wordt. Uit je mond gegooid, aan je tong blijven plakken en weer uit je mond gesmeten. For ever and ever and ever. En reken maar van yes dat ik gescandeerd heb, zij het binnensmonds... maar toch, mijn leuzes vormden een mantra tijdens die Club 69! En dat de rest binnensmonds mee scandeerde was al even duidelijk. Heupen ter leeftijd van mijn moeder wentelden als nooit te voren, bebaard mannelijk gebalts weerklonk doorheen de zaal en meer dan een tiener toonde aan dat dansen vooral met je voeten van de grond gebeurt. Althans, zo ging het er in de eerste twee rijen aan toe. Niemand kan verwachten dat ik rekening ga houden met de grijze massa die in stilte van zijn pintje sipt en waarvan de diagonale subtiele hoofdknik de enige parameter der vertier vormt. Die mannen en vrouwen in't bruin zonder mening, zonder ambities en zonder enig gevoel voor ritme. Nee, dan kijk ik liever naar baltsende venten en zwiepende vrouwen.

Baltsen en zwiepen, allemaal op het ritme van gratis pintjes en elektro beats. Want feestjes bouwen, dat kunnen ze wel, daar in de Reyerslaan. Kort en krachtig, van 20u00 tot 22u00, ambtenarenstijl. Maar voor the rough and though ging Goose gewoon door in de K-Nal. Yet another week, yet another K-Nal. Libertine Supersportin'

Dàt was het moment waarop mijn verstand me zei dat ik mijn bed in moest. Maar mijn ledematen protesteerden al gauw: "Allez, 't is niet elke week én Goose op de VRT én Goose in de K-Nal" en "Natalie, sinds wanneer ontzeg jij jezelf zo'n groot basisrecht?". Bittere strijd tussen hart en hoofd. Door gewiekste guerilla-aanvallen door hart en ledematen gewonnen. "Nee Natalie, geen pintje meer," en tòch die hand die zich elegant verenigt met een flesje Heineken. "Nee Natalie, stòp met roken," én tòch schalks een net aangestoken sigaret veroveren. En daar, net daar gaat het fout. In een verleidelijke strijdarena van beats, bier, sigaretten, fancy interiors én ontelbare discobollen, liet mijn verstand het afweten. En dat met alle gevolgen vandien. Wanneer 't hart 's avonds wint, mag je 's ochtends een vuurwerk van wraak verwachten. Eentje dat niet te counteren valt met Tante Kaats antikatertips.

Na zo'n verstandelijke nederlaag, lijk je even herboren. Een nieuw mens, verrezen uit de wetteloze assen van je zorgloze vorige bestaan. En even vastberaden als de Ijzerbedevaarders, wil ik het uitroepen! Nooit Meer Roken Veel Minder Drinken! Nooit Meer Roken Veel Minder Drinken! Maar dat het vooral om de intentie gaat die telt, maakte ik mezelf 's avonds met veel gemak wijs: "Een pakje Camel en een Mousseux Violette s'il te plaît."

STATELESS MONDAY MAKER

Omdat Maandagen naast Miserabel en Merveilleus ook Muzikaal kunnen zijn.

BATHS - CERULEAN

Glooiende melodieën, zachte beats, reversed loops en ingetogen zang. Met die voorwaar voorbestemde combinatie aan ingrediënten scoort Baths deze week de kroon en troon van mijn Lazy Sunday Easy Listening! Cerulean, de debuutplaat van Will Wiesenfeld, het 21-jarige Californische mastermind - en op zijn minst gezegd one man band wonder - achter Baths, hoort thuis in het wereldje van de steeds experimenteler wordendende experimentele elektro, en die evolutie kan ik alleen maar aanmoedigen!

Ook qua beeldmateriaal is Baths helemaal top. De videoclip van Lovely Bloodflow is er een om vingers, handen en armen bij af te likken!

Baths in the Big B:

26/11/10 - 23u00 @BEURSSCHOUWBURG BXL

€6, dus allen daarheen!

THE JOHN OF MY LIFE

Lieve John,

Het was 2002, ik was veertien en jij tweeëndertig.

De mensen zouden het niet appreciëren, moest

ik 't toen voluit zeggen. Maar acht jaar later, ben

ik er klaar voor en de wereld kan me gestolen worden.

Ja, ik ben jong en ja, jij bent veertig. Maar een man met

gezond verstand - of zaad - die staat daar toch niet bij stil?

Een jong blaadje eeuwig leven, dat kan ik je bieden,

in ruil voor de muzikale eeuwigdurende wijsheid.

Lieve John, jij kruipt in m'n oren en mijn longen.

In mijn hart en in mijn aders.

En eens je'r bent, ga je niet meer weg.

Voor eens en voor altijd,

jij bent de John van mijn leven.

John Frusciante - The Past Recedes from MIKE PISCITELLI on Vimeo.